"Know your Bible" - "The Bible unfolds God's eternal plan."
*****************
"The Holy Bible is
not a book but a library, a library with many books."
The Roman emperor Diocletian
built a memorial pillar in A.D. 301-304, declaring that he had burnt all the
Bibles in our hands. Tyndale was burned alive for this, and Jan Huss was burnt
for translation. The bones of Wycliffe—exhumed and burned—40 years after his
death, and so on. Ancient traditional Christianity was an enemy of true
Christians and the Bible. The blood and life sacrificed to get this Bible in
our hands is immeasurable.
The Bible is divided into two sections:
Old Testament
- Old Covenant, with 39 books, and New Testament - New Covenant, with 27 books.
It was written by different people from many different backgrounds, at many
different times, and for people in many situations. It was written over a
period of about 1500 years - in Asia, Africa, and Europe. The Old Testament was
written in Hebrew, and parts of Daniel, Haggai, and Zechariah were written in
Aramaic; the New Testament was written in Greek. None of the writers knew that
he was writing a portion of the Scripture. Yet the Old and New Testaments and
all the books are in harmony with each other 100 percent because, in all the
times, God has written through men through the Holy Spirit.
God has written
these books as books, not by title. So we have to read one book at a time. The
message of the book should be examined. Don't read it in parts. We can
understand correctly only if we read it as a complete book. It was only in the 13th century that they
were divided into chapters and verses. God didn't write that. We are not
supposed to read it based on verses.
Its history was written centered on the nation of Israel, which is in the center of Mesopotamia and Egypt. (That is between the Euphrates and Tigris Rivers and the Nile River.)
In the Old
Testament, Genesis Chapters 1-11 covers the history of the year 2000.
It can be said
that it is prehistoric. During this period, we can see the celestial system,
the earth, the creation of man, his death, the Flood, the Tower of Babel, the
division of languages, the division of nations on the basis of language, etc.
Then, God chose
Abraham – up to then, which covered a period of 2000 years.
Then, the history
of Israel, from Abraham's calling to the birth of Jesus, is about 2000 years. In this, God gave the laws to the
Israelites, gave them the land of Canaan, told them to implement the laws, and
lost the land of Canaan for not observing such commandments. These 2000 years can
be divided into 4 parts.
1) The Time of the Fathers:
500 years. From 2000-1500 B.C., the period from Abraham to Moses,
including the history of the fathers and their release from slavery in Egypt.
2) The Age of Prophets:
500 years from B.C. 1500 to 1000. This is the time from Exodus to Samuel. It also includes judges.
3) The Age of Kings:
500 years, from 1000 to 500 B.C., from the days of Saul, David, and
Solomon to King Zedekiah's captivity in Babylon.
4) The Age of the Priests:
500 B.C.—until the birth of Jesus. For 500 years. In Zechariah 6:11,
the priest from Babylon puts a crown on Joshua's head and makes him ruler over
the Israelites. From this time to Annas and Caiaphas, the period of the
priests.
These four types of reigns and times failed. Therefore, Jesus, who can be called Father, Prophet, King, and High Priest, incorporating the qualities of these four types of rulers, appeared in the New Testament and instituted the New Covenant.
If we look deeper
into the Bible, we can see the entry of satan
in the life of man in the world in Genesis chapters 1 to 3 and satan's exit in
the last 3 chapters of Revelation. The period in between is the period of the
Holy Bible.
Also, the Bible
can be likened to a novel. God can be seen looking for the Church as a bride
for His Son. In this, the
bridegroom-Jesus, the bride-church. The Wedding Feast Book of Revelation
chapter 19.
All the books of
the Bible were written by Jews. Luke and Acts were written by Luke a physician
who was not a Jew.
If we look closely
at all four Gospels of the New Testament, we can see that after Jesus Christ's
death, four people wrote a farewell speech about him.
Mark - Wrote to the
Gentiles with emphasis on His actions.
Luke - Portrayed Jesus
as the Savior of the world and gave importance to His messages and activities.
Matthew - Wrote to young
Jewish believers with great emphasis on Jesus' messages, including miracles.
John - Wrote about the belief that Jesus was the
Son of God and about His loving qualities and teachings to mature believers.
Book of Acts - In this book, we
learn that Jewish-based Christianity, with Jerusalem as its headquarters,
became Gentile-based Christianity, with Rome as its headquarters.
Paul's letters - These letters
reveal that churches were established everywhere at that time.
Book of Revelation – This book is
said to have been written by Jesus Christ. The angel told John what Jesus said
to him, and John wrote. (As Baruch wrote the book of Jeremiah.)
The Bible:
Moses wrote the first
five books. The Book of Genesis, Moses wrote what God told him (Psalm
103:7). God told Moses the history that
had already happened.
The historical evidence is confirmed by the fact that Jesus mentions Adam,
Noah, Lot, Abraham, and other historical figures in his sermons. The next four books – Exodus, Leviticus,
Numbers, and Deuteronomy, Moses had no problem in writing because he lived
through the periods.
Just as what God
revealed to Moses what had happened to write in Genesis, God revealed to John
the things that were to happen in the future, which John wrote in the Last Book,
Revelation.
In what way the
Bible should be read
1) Historically:
The historians of
the world came to know the historical truth of the Bible and became followers
of the Bible.
2) Reading a
verse:
This is not the
right way.
3) Children's
Bible School Stories:
While this is good
enough for children, it is not enough to
grow up in Scripture.
4) Reading note:
Completely wrong.
Like reading a novel here and there.
5) Reading each
book one by one:
It is better to
arrange the books in historical order and read them regularly, knowing why they
were written, what their purpose was, to whom they were written, and the truth
that they are teaching us.
The purpose for
which the Bible was written was to "sanctify us, make us children of God, and gather us into
his kingdom."
Let us study
systematically and diligently, meditate, obey, and act in accordance with the
help of the Holy Spirit so that we may inherit the kingdom of God.
Then, we will
become partners in God's Kingdom.
We will live with Him
for ages.
May God help us to
read the Bible diligently.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Amen.
சத்திய வேதாகமம் - ஓர் அறிமுகம்
***********************
"சத்திய
வேதாகமம் என்பது ஒரு புத்தகமல்ல, ஒரு புத்தக சாலை. அனேக
புத்தகங்கள் அடங்கிய ஒரு படிப்பகம்."
நம்
கையில் இருக்கும் இந்த வேதாகமத்தை முற்றிலுமாக எரித்துவிட்டேன் என்று கி.பி.301-304-ல் ரோம பேரரசன் "Diocletian "ஒரு நினைவு
தூண் கட்டியுள்ளான். Tyndale இதற்காக உயிருடன்
எரிக்கப்பட்டார், Jan Huss- மொழி பெயர்புக்காக
எரிக்கப்பட்டார். Wycliffe -ன் எலும்புகள் - மரித்து 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தோண்டி எடுக்கப்பட்டு எரிக்கப்பட்டன; இன்னும் பல. பண்டைய பாரம்பரிய கிறிஸ்தவம், உண்மை
கிறிஸ்தவர்களுக்கும், வேதாகமத்துக்கும் எதிரியாகவே இருந்தது.
நமது கையில் இந்த வேதாகமம் கிடைக்க செலுத்தப் பட்ட,இரத்தம்,
உயிர்-கிரயம் அளவிடமுடியாதது.
இது 39 புத்தகங்கள் அடங்கிய பழைய ஏற்பாடு- பழைய உடன்படிக்கை, 27 புத்தகங்கள் அடங்கிய புதிய ஏற்பாடு-புதிய உடன்படிக்கை, என இடண்டு பிரிவுகள் அடங்கியது. பலரால், பல
வித்தியாசமான மனிதரால், பல பின்னணியில், பல வித்தியாசமானக் காலங்களில், பல சூழ்நிலையில் உள்ள
மக்களுக்காக எழுதப்பட்டது. சுமார் 1500 வருடங்களாக - ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, ஐரோப்பா
ஆகிய நிலப்பரப்பில் வைத்து எழுதப்பட்டது. பழைய ஏற்பாடு எபிரேய மொழியிலும், தானியேலின் சில பாகங்களும், ஆகாய், சகரியா புத்தகங்களும் அராமிக் மொழியிலும்; புதிய
ஏற்பாடு கிரேக்க மொழியிலும் எழுதப்பட்டன. இதை எழுதிய ஒருவருக்குமே தான் வேதத்தின்
ஒரு பகுதியை எழுதுகிறோம் என்று தெரியாது. ஆயினும் பழைய புதிய ஏற்பாடுகள், மற்றும் அனைத்துப் புத்தகங்களும் ஒன்றுக்கொன்று 100
சதவீதம் இசைவாயிருக்கிறது. காரணம், இது, எழுதப்பட்ட எல்லாக் காலங்களிலும், தேவன் பரிசுத்த
ஆவியானவரின் மூலம் மனிதரைக் கொண்டு எழுதியுள்ளார்.
தேவன்
இதை புத்தகங்களாக எழுதியுள்ளார்; தலைப்பின் அடிப்படையில் அல்ல.
எனவே நாம் ஒவ்வொரு புத்தகங்களாகப் படிக்கவேண்டும். புத்தகம் சொல்லும் செய்தியை
ஆராய வேண்டும். பகுதி பகுதியாகப் படிக்கக்கூடாது. முழுமையானப் புத்தகமாகப்
படித்தால்தான் நாம் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும். அதிகாரங்களாகவும் வசனங்களாகவும்
13-ம் நூற்றாண்டில்தான் பிரிக்கப்பட்டன. தேவன் அவ்வாறு
எழுதவில்லை. வசனம் அடிப்படையில் படிக்கக்கூடாது.
யூப்ரட்டீஸ், டைகிரிஸ் நதி முதல் எகிப்துவரையுள்ள நாடுகளான மொசபொத்தோமியா, எகிப்து ஆகிய நாடுகளின் மையத்தில் உள்ள இஸ்ரவேல் நாட்டை மையமாக வைத்து
அதன் சரித்திரம் எழுதப்பட்டது.
பழைய
ஏற்பாட்டின், ஆதி.1-11 அதிகாரங்கள்,
2000 ஆண்டு சரித்திரம் உள் அடங்கியது.
சரித்திரத்துக்கு
முந்திய காலம் எனலாம். இந்த காலத்தில் வான மண்டலம்- பூமி- மனிதன் சிருஷ்டிப்பு-
அவன் வீட்சி- ஜலப்பிரளயம்- பாபேல் கோபுரம்- மொழிகள் பிரிதல்- மொழி அடிப்படையில்
நாடுகள் பிரிதல்- முதலானவற்றை காணலாம்.
இதன்
பின்னர் தேவன் ஆபிரகாமைத் தெரிந்தெடுத்தல், என - இதுவரை சுமார் 2000 ஆண்டுகள் அடங்கியது.
ஆபிரகாமை
அழைத்தது முதல் இயேசுவின் பிறப்புவரை, சுமார் 2000 வருடங்கள், இது இஸ்ரவேலின் சரித்திரம். இதில்
இஸ்ரவேலருக்கு பிரமாணங்களைக் கொடுத்தல், கானான் தேசம்
கொடுத்தல், பிரமாணங்களை நடைமுறைப்படுத்த சொல்லல், அவ்வாறு கட்டளைகளைக் கடைபிடிக்காததால் கானான் தேசத்தை இழத்தல், ஆகியவைகளைக் காணலாம். இந்த 2000 வருடங்களை 4 பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம்.
1) பிதாக்களின் காலம்:
500 வருடங்கள். கி.மு2000-
1500. ஆபிரகாம் முதல் மோசே வரையுள்ள காலம். இதில், பிதாக்களின் சரித்திரம், எகிப்தில் அடிமைத்தனம்,
அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை அடங்கும்.
2) தீர்க்கத்தரிசிகளின் காலம்:
கி.மு.1500- 1000, வரை 500 வருடங்கள். இது யாத்திரையாகமம் முதல் சாமுவேல் வரையுள்ள காலம்.
நியாயதிபதிகளும் அடங்கியது.
3) ராஜாக்களின் காலம்- கி.மு.1000-500 வரை, 500 வருடங்கள். சவுல், தாவீது, சாலொமோன்
முதலிய அரசர்களில் ஆரம்பித்து, சிதேக்கியா அரசன்
பாபிலோனுக்கு சிறைப்படும் காலம்வரை.
4) ஆசாரியர்களின் காலம்:
கி.மு.
500-இயேசு பிறப்புவரை. 500 வருடங்கள். சகரியா 6:11-ல், பாபிலோனில் இருந்து வந்த ஆசாரியன் யோசுவாவின்
தலையில் கிரீடம் வைத்து, அவனை இஸ்ரவேல் மக்கள் மேல் அதிகாரி
ஆக்குகிறார்கள். இது முதல், அன்னா, காய்பா
வரை ஆசாரியர்கள் காலம்.
இந்த
நான்கு விதமான ஆட்சிகளும், காலங்களும் தோல்வியடைந்தன. எனவே, இந்த நான்கு விதமான ஆட்சிகளிள் குணங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டு,அதாவது பிதாக்கள், தீர்கத்தரிசிகள், ராஜாக்கள், பிரதான ஆசாரியன் என்று அழைக்கக்
கூடியவருமான இயேசு புதிய ஏற்பாட்டில் தோன்றி, புதிய
உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தினார்.
வேதாகமத்தை
ஆழமாகக் கவனித்தால், ஆதியாகமம் 1 முதல் 3 அதிகாரங்களில் உலகத்தில் மனித வாழ்க்கையில் சாத்தானின் பிரவேசமும்,
வெளிப்படுத்தின விசேஷம் கடைசி 3 அதிகாரங்களில்,
சாத்தான் வெளியேறுதலும் காண முடிகிறது. இதன் இடைப்பட்ட காலமே
பரிசுத்த வேதாகமத்தின் காலம்.
மேலும், வேதாகமத்தை ஒரு புதினத்துக்கு ஒப்பிடலாம். தேவன் தமது குமாரனுக்கு
மணவாட்டியாக சபையைத் தேடுவதைக் காணலாம். இதில், மணவாளன் -
இயேசு, மணவாட்டி - சபை. கலியாண விருந்து வெளிப்படுத்தல்
புத்தகம் 19-ம் அதிகாரம்.
வேதத்திலுள்ள
அனைத்து புத்தகங்களும் யூதரால் எழுதப்பட்டன. லூக்காவும், அப்போஸ்தலர் நடபடிகளும் யூதரல்லாத ஒரு வைத்தியன்- லூக்கா எழுதியவை.
புதிய
ஏற்பாட்டில் 4 சுவிசேஷ புத்தகங்களையும் நாம் கூர்ந்து கவனித்தால்,
ஒரு உண்மை அறியலாம். ஒரு பெரிய மனிதன், இயேசு கிறிஸ்து, மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரைப்
பற்றி பிரிவு உரையாக 4 பேர் எழுதியது போலிருக்கும்.
மாற்கு -
அவரது செய்கைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து புற இனத்தவர்களுக்கு எழுதியது.
லூக்கா -
இதில் இயேசுவை உலக ரட்சகராக சித்தரித்து, அவரது
செய்திகளுக்கும், செயல்பாடுகளுக்கும் முக்கியத்துவம்
கொடுத்து எழுதியது.
மத்தேயு -
இயேசுவின் செய்திகளுக்கு அதிகமாக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, அற்புதங்களையும் சேர்த்து- இளம் யூத விசுவாசிகளுக்கு எழுதியது.
யோவான் -
இயேசு தேவனுடைய குமாரன் என்றும், அவரது அன்பான குணாதிசயங்களையும்,
உபதேசங்களையும்- தேறின விசுவாசிகளுக்கு எழுதினார்.
அப்போஸ்தல நடபடிகள் - இந்த புத்தகத்தில், எருசலேமைத் தலைமையிடமாக யூதர்களைக்கொண்ட கிறிஸ்தவ மதம் -புற இனத்தவர்கள் அடங்கிய கிறிஸ்தவ மதமாக ரோமைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு மாறியது என்று நாம் அறியலாம்.
பவுலின் நிருபங்கள் - இவைகளுக்கு
பின் வரும் பவுலின் கடிதங்கள் மூலம், அக்காலத்தில்
எல்லாயிடங்களிலும் சபைகள் நிறுவப்பட்டதை அறிய முடிகிறது.
வெளிப்படுத்தல்
புத்தகம் - இயேசுகிறிஸ்துவினால் எழுதப்பட்டது எனலாம். இயேசு சொன்னதை தூதன்
யோவானிடம் சொல்ல, யோவான் எழுதியது. (பாருக் எரேமியா புத்தகம்
எழுதியதுபோல.)
சத்திய
வேதாகமம்: மோசே முதல் ஐந்து புத்தகங்களை
எழுதினார். ஆதியாகமம் புஸ்தகம், தேவன் தனக்குச் சொன்னதை மோசே எழுதினார் (சங்கீதம் 103:7). ஏற்கெனவே நடந்த வரலாற்றை தேவன் மோசேயிடம்
சொன்னார். இதில் வரும் ஆதாம், நோவா,லோத்து, ஆபிரகாம் முதலிய சரித்திர புருஷர்களை
தனது பிரசங்கங்களில் இயேசு குறிப்பிடுவதின் மூலம், அதன் சரித்திர சான்றுகள்
உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. அடுத்த நான்கு புத்தகங்களான யாத்திராகமம், லேவியராகமம், எண்ணாகமம் மற்றும் உபாகமம், மோசே எழுதுவதில் எந்தப்
பிரச்சினையும் இருக்கவில்லை, ஏனெனில் அவர் காலங்களில் வாழ்ந்தார்.
ஆதியாகமத்தில் எழுத, நடந்ததை தேவன்
மோசேக்கு வெளிப்படுத்தியதைப் போலவே, எதிர்காலத்தில் நடக்கவிருந்த
விஷயங்களை தேவன் யோவானுக்கு வெளிப்படுத்தினார், இது யோவான் கடைசி புத்தகமான வெளிப்படுத்தின
விசேஷத்தில் எழுதினார்.
வேதத்தை எந்த முறையில் படிக்க வேண்டும்
1) சரித்திர அடிப்படையில்:
உலக
சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்கள் இதன் சரித்திர உண்மையை அறிந்து, வேதத்தைப் பின்பற்றுகிறவர்கள் ஆனார்கள்.
2) ஒரு வசனத்தை வாசித்தல்:
இது
சரியான முறையல்ல.
3) சிறுவர் வேதாகமப்பள்ளி கதைகளாக:
இது
குழந்தைகளுக்கு போதுமானதாக இருந்தாலும், வேத வசனத்தில்
வளர்வதற்குப் போதுமானதல்ல.
4) வாசிப்பு குறிப்பு:
முற்றிலும்
தவறு. ஒரு நாவலை இங்கும் அங்கும் வாசிப்பதுபோல.
5) ஒவ்வொரு புத்தகமாக வாசிப்பது:
புத்தகங்களை
சரித்திர வரிசைப்படுத்தி, அந்த புத்தகம் ஏன் எழுதப்பட்டது, அதன் நோக்கம் என்ன, யார் யாருக்கு எழுதினது, நமக்கு என்ன சத்தியம் போதிக்கிறது, என்ற அறிவுடன்
கிரமமாக வாசிப்பது நன்று.
வேதபுத்தகம்
எழுதப்பட்டதின் நோக்கமே, "நம்மை பரிசுத்தப்படுத்தி, தேவனுடைய பிள்ளைகளாக மாற்றி, அவருடைய ராஜ்யத்தில்
சேர்ப்பதுதான்"
தேவனுடைய
ராஜ்யத்தை நாம் சுதந்தரித்துக்கொள்ள, முறையாக, கருத்தாய்ப் படித்து, பரிசுத்தாவியின் துணையில்
தியானித்து, கீழ்ப்படிந்து, அதன்படி
நடப்போமாக.
அப்பொழுது தேவனுடைய ராஜ்யத்துக்கு பங்காளியாவோம்.
அவரோடு
யுகா யுகமாய் வாழ்வோம்.
கருத்தாய்
வேதாகமத்தை வாசிக்க தேவன் துணை செய்வாராக.
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Comments
Post a Comment