"Have Treasure In Heaven"

     "Sorrowful Departure of a Young Man"

      **************************

Jesus Christ interacted with different people in the world and met their needs, cured diseases, forgave sins and gave life to them again. Many followed to see, touch, and hear the living words of Jesus.

1) What kind of person came:

In this passage of scripture, a man came to Jesus with a supreme need. He seems to have all the worldly need-blessings. He has no shortage. He who studied the Scriptures; He who follows the Scriptures; One who has a lot of wealth; respected by all; A person of social status; A righteous man. An 'Emptiness' might have been in him. He comes to Jesus. He called Jesus a "Good teacher". He received him with love and conversed with him. Jesus must have appeared to him as "the good teacher." If I go to Him 'He will give me a teaching; He would speak a philosophy; he would say a law; he would have thought that it would be enough to follow those. And he believes himself proud. He appears righteous. He knelt before Jesus on the way. He humbled himself. His excellent character is revealed before everyone. Jesus and his group stand in the middle of the road. He declared his supreme revelation before all.

2) What did he ask:

He asked, "Good Teacher, what shall I do to inherit eternal life?" (Luke 18:18). He had this 'great revelation.' He believed that there is an 'eternal life.' Even many who came with Jesus would not have thought it. Maybe you didn't even know there was such a thing. In such a situation, besides calling Him "Good teacher," he had a good revelation: 'Jesus - God - who can give eternal life - who can tell the way.' "Jesus said: "Why do you call Me good? No one is good but One, that is, God." (Luke 18:19). He remained on his knees regardless of Jesus' answer. Jesus said to him, "Do not commit adultery,' 'Do not murder,' 'Do not steal,' 'Do not bear false witness,' 'Do not defraud,' 'Honor your father and your mother.'" (Matthew 10:19). He replied to Jesus, "Teacher, all these things I have kept from my youth" (Matthew 10:20). When we look at his answer, he seems more righteous than everyone in the church society. That is why he reports directly to God, who knows everything. Jesus also did not reject what he said. He feels his desire. Jesus knows what is blocking his 'desire.' He looked at him and said, "One thing you lack." Jesus did not say to him that there is sin; he did not say that he should repent but He said, “lacked something”. He is righteous and just. He could not find his 'standard' lacking.

3) What did he lose:

He does not know what he must do to attain eternal life. Jesus points directly to that- his problem. Few will feel that their 'quality - standard' is up to the mark. Realization can provide 'motivation' to move towards a goal; it will be helpful. What hindered him was his wealth. Jesus looked at him and said to him, "You have one thing lacking. Go, sell all that you have and give to the poor, and you will have treasure in heaven. Then take up your cross and follow me" (Mark 10:21). He has to do these 6 things to get his treasure in heaven: "Go - Sell - Give to the poor - Come to me - Take up the cross - Follow me."  Why did Jesus take up the cross—to be crucified on it? If we want to have eternal life, we must have a life ready to be crucified like Jesus. " Again, the kingdom of heaven is like treasure hidden in a field, which a man found and hid; and for joy over it he goes and sells all that he has and buys that field." (Matt. 13:44). To inherit eternal life one sells all his worldly possessions and obtains the most precious.

For this young man, this was an unexpectedly difficult teaching. He could not accept." So he was sad at this word, and went away sorrowful, for he had great possessions." (Mark 10:22). He went back with the emptiness he had when he came seeking Jesus.

4) Why he lost:

He had no desire to grow into a perfect man of Jesus' stature. " For you know the grace of our Lord Jesus Christ, that though He was rich, yet for your sakes He became poor, that you through His poverty might become rich." (2 Cor. 8:9). "Who, being in the form of God, did not consider it robbery to be equal with God, He left being equal to God. Taking the form of a bondservant, and coming in the likeness of men - emptied himself. He humbled Himself." (Phil. 2:4-8). He taught him what he practiced. He could not accept what Jesus said to fill the void in his mind. Then Jesus said, "Assuredly, I say to you that it is hard for a rich man to enter the kingdom of heaven. And again I say to you, it is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God." (Matthew 19:23,24).

Wealth became more heavier when he saw "eternal life in one of the two pans" of his scales and "wealth in the other." So he's gone. He came to Jesus and could not take the cross. He lost eternal life despite having good Scripture knowledge, morals, and a righteous life. He went back the same way he came. The disciples said to Jesus, "Who then can be saved?" And Jesus said: "The things which are impossible with men are possible with God" (Luke 18:26, 27).

5) What should we do?:

When Jesus Christ comes into one's life, we can see people in the Bible who cast off worldly possessions. When Jesus went to Zacchaeus' house to stay at his house, Zacchaeus said, "Look, Lord, I give half of my goods to the poor; and if I have taken anything from anyone by false accusation, I restore fourfold." (Luke19:8). This can come spontaneously. No one has to preach. All worldly wealth is devalued. When Jesus came, Zacchaeus realized, "For what profit is it to a man if he gains the whole world, and loses his own soul? Or what will a man give in exchange for his soul?" (Mat. 16:26). He found that there was nothing equal to eternal life. Zacchaeus received eternal life. The rich man lost eternal life in the rich man and  Lazarus parable. When Jesus encountered the apostle Paul on the road to Damascus, he declared, " Christ Jesus my Lord, for whom I have suffered the loss of all things, and count them as rubbish, that I may gain Christ" (Philippians 3:8).

Christian missionaries came to Tamil Nadu and the Travancore region in the 16th century. They were dismayed to see ignorance, superstition, slavery, hunger, starvation, and illiteracy. Most of the missionaries who came were from England and Germany. Born there in affluent and prosperous families. Many people sold their properties there and built hospitals and schools to relieve the suffering of the poor people - hunger, starvation, and diseases. They gave food to satisfy the hunger of the people here. This is the witness that Jesus told his disciples: “With men it is impossible, but not with God; for with God all things are possible.” (Mark 10:27). This is selling everything and giving to the poor. They also carried the cross. Many died as martyrs, some died unable to withstand the heat and climate here. Our churches, colleges, schools, and hospitals are built on their sweat and blood. They, too, received eternal life. Let us examine what our ‘state’ is. If we follow what Jesus told the young man, we can win many more people to the kingdom of God.

For this reason, the story of the "rich youth leader" is written in the scriptures.

         ●●●●●●●●●●●●●●●

    “துக்கத்தோடே போன வாலிபன்”

     *********************************

இயேசு கிறிஸ்து உலக வாழ்க்கையில் பலதரப்பட்ட மக்களோடு ஈடுபாடு வைத்து அவர்களது தேவைகளை சந்தித்தார்; நோய்களைப் போக்கினார்; பாவங்களை மன்னித்தார்; மறு வாழ்வு கொடுத்தார். இயேசுவைப் பார்க்க-தொட-உயிருள்ள வார்த்தைகளைக் கேட்க அநேகர் பின்சென்றார்கள். 

1) எப்படிப்பட்டவன் வந்தான்: 

இந்த வேதபகுதியில் ஒரு உன்னத தேவைக்காக ஒருவன் இயேசுவினிடத்தில் வந்தான். உலகபிரகாரமான தேவை- ஆசீர்வாதமெல்லாம் அவனுக்கு இருக்கிறதுபோல தோன்றுகிறது. அவனுக்கு ஒரு குறைவுமில்லை. வேதத்தைக் கற்று தேர்ந்தவன்; வேதத்தின்படி நடப்பவன்; மிகுந்த ஆஸ்தி உள்ளவன்; எல்லாராலும் மதிக்கப்பட்டவன்; சமுதாய அந்தஸ்து உள்ளவன்; ஒரு சன்மார்க்கன். அவனுக்குள் ஒரு 'வெற்றிடம்' (Emptiness)காணப்பட்டிருக்கும். அவன் இயேசுவிடம் வருகிறான்.  "நல்ல போதகரே"(Good teacher)என்று இயேசுவை அழைத்தான். அவனை அன்போடு ஏற்றுக்கொண்டு அவனோடு உரையாடினார். அவனுடைய எண்ணத்தில் இயேசு "நல்ல போதகர்" என்று தோன்றியிருக்கும். இவரிடம் வந்தால் 'ஒரு போதனை கொடுப்பார்; தத்துவம் சொல்வார்;ஒரு பிரமாணத்தைச் சொல்வார்;அதைக் கைக்கொண்டால் போதும் என்று எண்ணியிருப்பான். மேலும் தன்னை பெருமையாக எண்ணிக் கொள்கிறான். நீதிமான்போல காண்பிக்கிறான். இயேசுவுக்கு முன்பாக வழியிலே  முழங்கால் படியிட்டான். தன்னைத் தாழ்த்தினான். அவனுடைய நல்ல குணம் எல்லாருக்குமுன்பாக வெளிப்படுகிறது. இயேசுவும் அவர் குழுவினரும் நடு வழியில் நிற்கிறார்கள். எல்லாருக்கும் முன்பாக தன்னுடைய உன்னத வெளிப்பாட்டை அறிக்கையிட்டான்.

2) எதைக் கேட்டான்:

"நல்ல போதகரே, நித்தியஜீவனை சுதந்தரித்துக்கொள்வதற்கு நான் என்ன செய்யவேண்டும்" என்று கேட்டான். (லூக்.18:18) அவனுக்கு இந்த 'உன்னத வெளிப்பாடு' ஒன்று இருந்தது. 'நித்திய ஜீவன்' ஒன்று உண்டு என்று விசுவாசித்தான். இயேசுவோடு வந்த அநேகருக்குக்கூட இதில் நம்பிக்கை இருந்திருக்காது. அப்படி ஒன்று இருக்கிறது என்றுகூட தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையிலும் அவரை "நல்ல போதகரே" என்று அழைத்ததுமல்லாமல், 'இயேசுவே- தேவன்-நித்திய ஜீவன் கொடுக்கக் கூடியவர்-வழி சொல்லக்கூடியவர்' என்று அவனுக்கு நல்ல ஒரு வெளிப்பாடு இருந்தது. "இயேசு: நீ என்னை நல்லவன் என்று சொல்வானேன்? தேவன் ஒருவர் தவிர நல்லவன் ஒருவனும் இல்லையே"(லூக். 18:19) என்றார். அவன் பொருட்படுத்தாமல், முழங்கால்படியிட்டபடியே இருந்தான். இயேசு அவனிடம் "நீ, விபசாரஞ் செய்யாதிருப்பாயாக, கொலை செய்யாதிருப்பாயாக, களவு செய்யாதிருப்பாயாக, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக, வஞ்சனை செய்யாதிருப்பாயாக, உன் தகப்பனையும் உன் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக என்கிற கற்பனைகளை அறிந்திருக்கிறாயே" என்றார். (மாற்.10:19). இயேசுவுக்கு அவன் பிரதியுத்திரமாக"போதகரே, இவைகளையெல்லாம் என் சிறு வயதுமுதல் கைக் கொண்டிருக்கிறேன்" என்றான் (மாற்.10:20). அவன் பதிலைப்பார்க்கும்போது சபையில்- சமுதாயத்தில் காணப்படும் எல்லாரையும்விட  நீதிமான்போல தோன்றுகிறது. எனவேதான் சர்வத்தையும் அறிந்த தேவனிடம் நேரிடையாக அறிக்கையிடுகிறான். இயேசுவும் அவன் சொன்னவைகளை நிராகரிக்கவில்லை. அவனுடைய வாஞ்சையை உணருகிறார். அவனுடைய 'வாஞ்சைக்கு' எது தடையாக இருக்கிறது என இயேசு  அறிவார். அவனைப்பார்த்து "உன்னிடத்தில் ஒரு குறையுண்டு ( One thing thou lackest)" என்றார். இயேசு அவனிடத்தில் 'பாவம் உண்டென்று சொல்லவில்லை, மனம் திரும்பவேண்டுமென்று சொல்லவில்லை' ஆனால் 'குறைவுபடுகிறது'(something he lacks)என்றார். அவன் நேர்மையுள்ள நீதிமான்தான். அவனது 'தரம்- அளவு-standard' குறைவை அவனால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

3) எதை இழந்தான்:    

நித்திய ஜீவனை அடைய எதை சரி செய்தாக வேண்டும் என்ற அறிவு அவனுக்கு இல்லை. இயேசு அந்த- அவனது பிரச்சினையை நேரடியாக சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஒரு சிலரே தங்களது 'தரம்' குறைவாக இருப்பதை உணர்வார்கள். உணர்ந்தால் இலக்கை நோக்கி முன்னேற 'உந்து சக்தி' பெறமுடியும்; உதவியாக இருக்கும். இவனுக்குத் தடையாக இருந்தது அவனது ஆஸ்தி. இயேசு அவனைப்பார்த்து "அவனிடத்தில் அன்புகூர்ந்து: உன்னிடத்தில் ஒரு குறைவு உண்டு: நீ போய், உனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் விற்று, தரித்திரருக்குக் கொடு, அப்பொழுது பரலோகத்திலே உனக்குப் பொக்கிஷம் உண்டாயிருக்கும், பின்பு சிலுவையை எடுத்துக்கொண்டு, என்னைப் பின்பற்றிவா" என்றார் (மாற். 10:21). அவன் பரலோகத்தில் பொக்கிஷம் பெற," போ- விற்றுவிடு- தரித்திரருக்குக் கொடு- என்னிடத்திற்கு வா- சிலுவையை எடு- என்னை பின்பற்றி வா" என்ற இந்த 6 காரியங்களையும் செய்ய வேண்டும். இயேசு ஏன் சிலுவையை எடுத்தார்-அதில் அறையப்பட. நித்திய ஜீவனைப்பெற வேண்டுமென்றால், நாம் இயேசுவைப்போல சிலுவையில் அறையப்பட ஆயத்தமான ஜீவியம் வேண்டும். "அன்றியும், பரலோகராஜ்யம் நிலத்தில் புதைத்திருக்கிற பொக்கிஷத்துக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது, அதை ஒரு மனுஷன் கண்டு, மறைத்து, அதைப்பற்றிய சந்தோஷத்தினாலே போய், தனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் விற்று, அந்த நிலத்தைக் கொள்ளுகிறான்"(மத். 13:44). நித்திய ஜீவனை சுதந்தரிக்க ஒருவன் உலகத்தில் உண்டான அவனுடைய சொத்து எல்லாவற்றையும் விற்று  விலைமதிப்பற்ற அதை பெற்றுக்கொள்கிறான்.

இந்த வாலிபனைப் பொறுத்தவரை இது அவன் எதிர்பாராத கடினமான உபதேசம். அவனால்  ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை." அவன் மிகுந்த ஆஸ்தியுள்ளவனாயிருந்தபடியால், இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, மனமடிந்து, துக்கத்தோடே போய்விட்டான் "(மாற்.10:22)அவன் இயேசுவைத்தேடி வந்தபோது இருந்த  வெற்றிடத்தோடு (Emptiness) திரும்பப் போனான். 

4) ஏன் இழந்தான்:     

அவனுக்கு இயேசுவின் அளவு பூரண புருஷனாக வளர  விருப்பமில்லை. "நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் கிருபையை அறிந்திருக்கிறீர்களே அவர் ஐசுவரியமுள்ளவராயிருந்தும், நீங்கள் அவருடைய தரித்திரத்தினாலே ஐசுவரியவான்களாகும்படிக்கு, உங்கள் நிமித்தம் தரித்திரரானாரே" (2 கொரி. 8:9).அவர் தேவனுக்கு சமமாக இருப்பதை விட்டுவிட்டு- தம்மைத்தாமே வெறுமையாக்கி-அடிமையின் சாயல் எடுத்து- தம்மைத் தாழ்த்தினார்" என்றிருக்கிறது.(பிலி.2:4-11). அவர் செயல் படுத்தியதை அவனுக்குப்  போதித்தார்.( What He practices He preaches). அவனது மனதின் வெற்றிடத்தை நிரப்ப இயேசு சொன்னதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை.அப்பொழுது இயேசு " ஐசுவரியவான் பரலோக இராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது அரிதென்று, மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்."மேலும் ஐசுவரியவான் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதைப் பார்க்கிலும், ஒட்டகமானது ஊசியின் காதிலே நுழைவது எளிதாயிருக்கும் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்" என்றார். (மத்.19:23,24).

அவன் தராசின் இரண்டு தட்டுகளில் ஒன்றில் 'நித்திய ஜீவனையும் "மற்றதில்" ஆஸ்தியையும்' வைத்துப் பார்த்ததில் ஆஸ்தி அவனுக்கு அதிகமாக தெரிந்தது. எனவே போய்விட்டான். அவன் இயேசுவின் அருகில் வந்தான்.சிலுவையை எடுக்க முடியவில்லை. நல்ல வேத அறிவு, ஒழுக்கம், சன்மார்க ஜீவியம் இருந்தும் நித்தியஜீவனை இழந்தான். அவன் எப்படி வந்தானோ, அப்படியே திரும்பிப் போனான்.  சீஷர்கள் இயேசுவிடம், "அப்படியானால் யார் இரட்சிக்கப்படக்கூடும் என்றார்கள். அதற்கு இயேசு : மனுஷரால் கூடாதவைகள் தேவனால் கூடும்" என்றார்.(லூக் 18:26,27).

5) நாம் என்ன செய்யவேண்டும்?:

இயேசு கிறிஸ்து ஒருவனுடைய வாழ்க்கையில் வரும் போது உலக சம்பத்துகளை உதறி தள்ளினவர்களை வேதாகமத்தில் பார்க்கலாம். சகேயுவினுடைய வீட்டில் தங்கவேண்டுமென்று அவன் வீட்டுக்கு இயேசு சென்றவுடன் சகேயு "ஆண்டவரே, என் ஆஸ்திகளில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கிறேன், நான் ஒருவனிடத்தில் எதையாகிலும் அநியாயமாய் வாங்கினதுண்டானால், நாலத்தனையாகத் திரும்ப செலுத்துகிறேன்" என்றான்(லூக்.19:8) இது தன்னிச்சையாக(Spontaneous) வரக்கூடியது. யாரும் போதிக்கத்தேவையில்லை. உலக சம்பத்து எல்லாம் மதிப்பிழந்தது. இயேசு வந்தவுடன் -"மனுஷன் உலகம் முழுவதையும் ஆதாயப்படுத்திக் கொண்டாலும்,தன் ஜீவனை நஷ்டப்படுத்தினால் அவனுக்கு லாபம் என்ன? மனுஷன் தன் ஜீவனுக்கு ஈடாக என்னத்தைக் கொடுப்பான்?"(மத்.16:26) என்பதை சகேயு உணர்ந்தான். ஜீவனுக்கீடாக ஒன்றுமில்லை என்பதை கண்டுபிடித்தான். சகேயு நித்திய ஜீவனைப் பெற்றுக்கொண்டான். லாசரு ஐசுவரியவான் உவமையில் ஐசுவரியவான் நித்திய ஜீவனை இழந்தான்.  அப்போஸ்தலனாகிய பவுலும் இயேசுவால் தமஸ்கு ரோட்டில் பிடிக்கப்பட்ட போது," இயேசுவுக்காக எல்லாவற்றையும் நஷ்டமென்று விட்டேன். குப்பையுமாக எண்ணுகிறேன்"(பிலி. 3:11) என்று அறிக்கையிட்டான்.

தமிழ் நாட்டிலும், திருவிதாங்கூர் பகுதியில் 16-ம் நூற்றாண்டிலிருந்தே கிறிஸ்தவ மிஷனறிகள் வந்தார்கள். இங்கு மக்களது அறியாமை, மூடநம்பிக்கை, அடிமைத்தனம், பசி, பட்டினி, கல்வியறிவில்லாமை ஆகியவைகளைக்கண்டு மனமுருகினர். வந்த மிஷனறிகளில் அதிகமானோர் இங்கிலாந்து, ஜெர்மன் தேசத்தைச்  சேர்ந்தவர்கள். அங்கு வசதியான, செழிப்பான குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள். அநேகர், அங்கிருந்த தமது சொத்துக்களை விற்று, ஏழை மக்களின் துயரைப்போக்க-பசி, பட்டினி, நோய் இவைகளைப் போக்க- மருத்துவமனைகளையும், பள்ளிக்கூடங்களையும் கட்டினார்கள். இங்குள்ள மக்களது  பசியைப்போக்க ஆகாரம் கொடுத்தார்கள். இது தான்,"இயேசு  சீஷர்களைப் பார்த்து: மனுஷரால் இது கூடாததுதான், தேவனால் இதுகூடாததல்ல, தேவனாலே எல்லாம் கூடும்"(மாற்.10:27) என்றதற்கு  சாட்சிகள். இதுவே  எல்லாவற்றையும் விற்று தரித்திரருக்கு கொடுத்தல். இவர்கள் சிலுவையையும் சுமந்தார்கள். அநேகர் இரத்த சாட்சியாய் மரித்தார்கள், இங்குள்ள தட்பவெப்பம் தாக்கிப்பிடிக்க முடியாமல் மரித்தார்கள். இவர்களது வியர்வை- இரத்தத்தின் மேல் கட்டப்பட்டதுதான் நமது ஆலயங்கள், கல்லூரிகள், பள்ளிக்கூடங்கள், மருத்துவ மனைகள். இவர்களும் நித்திய ஜீவனை பெற்றார்கள். நம்முடைய நிலை என்ன என்று ஆராய்வோம். இயேசு அந்த வாலிபனிடம் சொன்னதை நாம்  கடைபிடித்தால் தேவனுடைய இராஜ்யத்துக்கு இன்னும் அநேகரை ஆதாயப்படுத்தலாம். 

இதற்காகத்தான் "ஐசுவரிய வாலிபனாகிய தலைவன்" சம்பவம் வேதத்தில் எழுதி கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

    ●●●●●●●●●●●●●●●