"Balaam's greed led to destruction."
Balaam-Way (Doctrine of Balaam)
****************
"Let me die the death of righteous" (Numbers 23:10); by stating this, Balam started the prophecy. God has written about Balaam, along with others whom Israel killed (Moabites, Midianites). "They also killed Balaam the son of Beor with the sword" (Numbers 31:8, Joshua 13:22).
Let us see why a prophet who became a diviner was cut down and killed by circumcised people among uncircumcised people.
As the final stage of their wilderness pilgrimage, the Israelites camped on the plains of Moab east of the Jordan opposite Jericho. They had destroyed Sikon, the king of the Amorites, and Ogai, the king of Bashan. Those who had hitherto fought against the humans now had to do battle with a "Spiritual" enemy.
Balak, the king of Moab, was afraid of what the people of Israel had done to the Amorites and Bashan. "He said to the elders of the Midianites: As the cow grazes the grass of the field, so now this flock will graze all around us." (Numbers 22:4) Midianites and Moabites were together.
The Midianites and Moabites were the last obstacles to Israel's possession of Canaan. Balak, the son of Zippor, the king of Moab, was afraid and confused when he knew that the people of Israel could not be defeated by war. He plotted a conspiracy. If he could bring Balaam, son of Beor, and thought that if he cursed the people of Israel, the Moabites would defeat them and chase them away. This Balaam was the son of Beor. Balaam was in the land of Mesopotamia east of the Euphrates River (Deuteronomy 23:4). He is a descendant of Esau. He was famous up to Moab, which is 700 miles away. The elders of Moab-Midian went to Balaam and told him the words of Balak, with his wages in their hands, to bring Balaam together to curse the people of Israel. Balaam made them to spend the night. He enquired God. God said to Balaam, "Do not go with them, do not curse; they are blessed." In the morning, when Balaam had said this, the elders of Moab and the rest of Midian returned and told Balak this.
Balak again sent princes, more numerous and more honorable than they. When Balaam saw the rewards, he said, "Though Balak were to give me his house full of silver and gold, I could not go beyond the word of the Lord my God." However, attracted by the rewards, he went back to inquire to God. When Balaam inquired God again, God said, "You go, ‘but’ only the word which I speak to you—that you shall do." and went with that condition. The word "but" is dangerous in the Christian life. "He loved the wages of unrighteousness," writes Peter (2 Pet. 2:15).
In the morning, Balaam got on his donkey and went to Moab with the nobles. This is not pleasing to God. "God was angry because he was going" (Num. 22:22). When the Angel of the Lord stood facing him with a drawn sword, the donkey was afraid and went way out of the way – the third time it lay down. He beat the donkey. He said if he had a sword, he would have killed him. God opened the donkey's mouth, and the donkey spoke. It said to him, 'I have not done this to you till today.' Then God opened Balaam's eyes. He saw the Angel of the Lord and fell on his face. The angel said to Balaam, "Behold, I have come out to stand against you, because your way is perverse before Me." At this point, Balaam should have turned back. He did not go. Gold and silver attracted him. Then the Angel of the Lord said to Balaam, “Go with the men, but only the word that I speak to you, that you shall speak.” However, he went with the nobles.
When Balak heard that Balaam was coming, he went to meet him and said, "Shall I not honor you as befits?" Then Balaam got tired and said, “Look, I have come to you! Now, have I any power at all to say anything? The word that God puts in my mouth, that I must speak.” He felt that he couldn't curse Israel, hence "no silver and no gold" for him.
The next morning, Balak met Balaam and asked him to go up to the mountain of Baal gods and curse the people of Israel from there. There were 7 altars, and 7 bulls were sacrificed there. “How beautiful upon the mountains are the feet of him who brings good news” (Isa. 52:7). But God's prophet stands on the hill of Baal. God gave Balaam words. "How shall I curse whom God has not cursed? And how shall I denounce whom the Lord has not denounced? For from the top of the rocks I see him, And from the hills I behold him; There! A people dwelling alone, Not reckoning itself among the nations. Who can count the dust of Jacob, Let me die the death of the righteous, And let my end be like his!” (Numbers 23:7-10). He has come to think that "the death of the righteous" will not come to him. God did not allow him to curse.
Seeing that Balak did not curse the people of Israel, Balak got angry and took Balaam to the top of Pisgah, built 7 altars, and sacrificed 7 bulls. Balaam looked at the Israeli tents from there and said, "God is not a man that He should lie; He has blessed, and I cannot reverse it. He has not observed iniquity in Jacob, Nor has He seen wickedness in Israel He has strength like a wild ox”. And he said the purpose of his coming: "There shall be no sorcery against Jacob, and no soothsaying against Israel." (Num. 23:19-23) "Look, a people rises like a lioness, and lifts itself up like a lion; It shall not lie down until it devours the prey, And drinks the blood of the slain.” (Numbers 23:24). That prey is Moab. Then Balak became angry and said, “Neither curse them at all nor bless them at all!”
A third time, Balak took Balaam to their ancestral home of Peor. He thought that Balaam would curse anyway. Balaam’s eyes were 'filled with the Holy Spirit, and his eyes were opened and he looked at the tents of Israel and said, “How lovely are your tents, O Jacob! Your dwellings, O Israel! His king shall be higher than Agag, And his kingdom shall be exalted. He bows down; he lies down as a lion; And as a lion, who shall rouse him?’. As a warning to Balak, he said, “Blessed is he who blesses you and cursed is he who curses you.” (Numbers 24:9). Then Balak clapped his hands together and told him to stop. "The Lord has prevented you from being exalted. You cannot be honored (no reward). I called to curse; you bless."
Immediately, Balaam remembered the house full of gold and silver and said, "Didn't I say that I would say what I was told?" “Then Balaam rose and departed, and returned to his place, and Balak went his way" (Numbers 24:25).
Balaam went to his hometown. He went to his village without getting a lot of "gold and silver" from Balak. Until now, Balaam had stumbled and reluctantly obeyed God.
The next chapter begins thus. "Now Israel remained in Acacia Grove, and the people began to commit harlotry with the women of Moab. They invited the people to the sacrifices of their gods, and the people ate and bowed down to their gods.” (Num. 25:1,2).
So Moses said to the judges of Israel, “Every one of you kill his men who were joined to Baal of Peor.” (Numbers 25:5). “And indeed, one of the children of Israel came and presented to his brethren a Midianite woman in the sight of Moses and in the sight of all the congregation of the children of Israel, who were weeping at the door of the tabernacle of meeting.” (Numbers 25:6). Now when Phinehas the son of Eleazar, the son of Aaron the priest, saw it, he rose from among the congregation and took a javelin in his hand; and he went after the man of Israel into the tent and thrust both of them through, the man of Israel, and the woman through her body. So, the plague was stopped among the children of Israel. And those who died in the plague were twenty-four thousand. (Numbers 25:7-9)
Who advised Israel to fall like this? In Revelation 2:14, Jesus says, "Because you have there those who hold the doctrine of Balaam, who taught Balak to put a stumbling block before the children of Israel, to eat things sacrificed to idols, and to commit sexual immorality." The man who went to the city came back secretly because the money seduced Balaam. "Balaam the son of Peor, who loved the wages of unrighteousness" (2 Pet .2:15). Have run greedily in the error of Balaam for profit. (Jude 1:11). Balaam, who went to his hometown, secretly returned to the land of Moab and gave these suggestions for money.
A few days later, when the people of Israel fought against the rest of Moab and killed all 5 of their kings, they "Balaam the son of Beor they also killed with the sword." (Numbers 31:8). In Joshua 13:22 also it is mentioned as "killed with the sword Balaam the son of Beor, the soothsayer"
The Lord's prophet became a soothsayer for money and was hacked to death by the people of Israel. The way of Balaam is the way of death.
materialism led to his destruction.
Caution is needed in the Christian walk.
பிலேயாமின்–வழி (பிலேயாமின்–போதகம்)
***********************
" நீதிமான் மரிப்பதுபோல் நான் மரிப்பேனாக"; என்று (எண். 23:10) தீர்க்கத்தரிசனத்தை ஆரம்பித்ததான் பிலேயாம். பிலேயாமைப்பற்றி இஸ்ரவேல் வெட்டின மற்றவர்களோடுங்கூட (மோவாபியர், மீதியானியர்) "பேயேரின் குமாரனாகிய பிலேயாமையும் பட்டயத்தினாலே கொன்று போட்டார்கள்" (எண். 31:8, யோசு.13:22) என தேவன் எழுதி வைத்துள்ளார்.
தேவனுடைய ஒரு தீர்க்கத்தரிசி- குறி சொல்லுகிறவனாக மாறி விருத்தசேதனம் உள்ள மக்களால், விருத்த சேதனமில்லாத மக்கள் மத்தியில் வெட்டிக் கொல்லப்பட்டது ஏன் என்று பார்ப்போம்.
இஸ்ரவேல் மக்களின் வனாந்திர யாத்திரையின் கடைசி கட்டமாக, எரிகோவுக்கு எதிராக யோர்தானுக்கு கிழக்கே மோவாபின் சம வெளியில் கூடாரம் போட்டார்கள். எமோரியரின் ராஜா "சீகோனை"யும், பாசானின் ராஜா "ஓகை"யும் அழித்து வந்துள்ளார்கள். இதுவரை மாம்சத்தோடு போராடியவர்கள் இப்பொழுது ஒரு "ஆவிக்குரிய" எதிரியோடு போரிட வேண்டியது வந்து விட்டது.
மோவாபியரின் அரசன் பாலாக், இஸ்ரவேல் மக்கள் எமோரியருக்கும், பாசானுக்கும் செய்ததை அறிந்து பயந்தான். "மீதியானின் மூப்பரை நோக்கி: மாடு வெளியின் புல்லை மேய்கிறதுபோல, இப்பொழுது இந்தக் கூட்டம் நம்மைச் சுற்றியிருக்கிற யாவையும் மேய்ந்துபோடும் என்றான்" (எண். 22:4) மீதியானியரும், மோவாபியரும் சேர்ந்து இருந்தார்கள்.
இஸ்ரவேலர் கானானை சுதந்தரிப்பதற்கு கடைசி தடையாக எழும்பியது மீதியானியரும் மோவாபியரும். இஸ்ரவேல் மக்களை போரிட்டு வெல்லமுடியாது என்று அறிந்த மோவாபியரின் அரசனான சிப்போரின் குமாரன் பாலாக், பயந்து கலக்கம் அடைந்தான். ஒரு சதி ஆலோசனை பண்ணினான். அவன், பேயேரின் குமாரன் பிலேயாம் தீர்க்கத்தரிசியை அழைத்து வந்து, இஸ்ரவேல் மக்களை சபித்தால், அவர்களை மோவாபியர் முறியடித்து துரத்திவிடலாம் என்று எண்ணினான். இந்த பிலேயாம் பேயோரின் மகன். பிலேயாம் (பாலாம்) யூப்ரட்டீஸ் நதிக்கு கிழக்கே மெசபொத்தோமியா தேசத்தில் இருந்தான் (உபா. 23:4). இவன் ஏசா சந்ததி. 700 மைல்களுக்கு அப்பால் வசிக்கும் மோவாப்வரைக்கும் செல்வாக்கு உள்ளவன். பிலேயாமைக்கொண்டு இஸ்ரவேல் மக்களை சபிக்க, அவனைக் கூட்டிக்கொண்டு வரும்படி மோவாப்-மீதியானரின் மூப்பர்கள் தங்கள் கைகளில் கூலியை எடுத்துக்கொண்டு பிலேயாமிடம் சென்று பாலாக்கின் வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள். பிலேயாம் அவர்களை இரவு தங்கச் செய்தான். தேவனிடத்தில் விசாரித்தான். தேவன் பிலேயாமிடம், "அவர்களோடு போகவேண்டாம், சபிக்கவும் வேண்டாம், அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்." என்றார். பிலேயாம் இதைச் சொல்ல காலையில் மோவாப்-மீதியானரின், மூப்பர்கள் திரும்பிப் போய் பாலாக்கிடம் இதைச் சொன்னார்கள்.
பாலாக் மீண்டும் அதிக கனவான்களை, அதிக வெகுமதிகளோடு பிலேயாமிடம் அனுப்பினான். வெகுமதிகளைக்கண்ட பிலேயாம் "வீடு நிறைய வெள்ளியும் பொன்னும் தந்தாலும் என் தேவனின் கட்டளையை மீறக்கூடாது " என்றான். ஆயினும் அந்த வெகுமதிகளால் கவரப்பட்டு மீண்டும் தேவனிடம் விசாரிக்கச் சென்றான். மீண்டும் தேவனிடம் விசாரிக்கவே தேவன் "நீ போ, 'ஆனால்' நான் உனக்குச் சொல்லும் வார்த்தையின்படி மாத்திரம் நீ செய்ய வேண்டும்" என்ற நிபந்தனையோடு போ என்றார். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் "ஆனால்" என்ற வார்த்தை ஆபத்தானது. "அவன் அநீதியின் கூலியை விரும்பினான்" (2.பேது. 2:15) என்று பேதுரு எழுதுகிறார்.
காலையில் பிலேயாம் தன் கழுதையின் மேல் ஏறி பிரபுக்களோடு மோவாப் நோக்கி சென்றான். இது தேவனுக்கு பிரியமில்லை. "அவன் போகிறபடியால் தேவனுக்கு கோபமூண்டது" (எண். 22:22). கர்த்தருடைய தூதனானவர் உருவிய பட்டயத்தோடு எதிர்கொண்டு நிற்க, கழுதை பயந்து வழி விலகிச்சென்று- மூன்றாம்முறை படுத்துக்கொண்டது. கழுதையை அடித்தான். பட்டயம் இருந்தால் கொன்றிருப்பேன் என்றான். தேவன் கழுதையின் வாயைத்திறக்க, கழுதை பேசியது. அது அவனிடம், 'இந்நாள்வரை உனக்கு இப்படி செய்யவில்லையே' என்றது. அப்பொழுது தேவன் பிலேயாமின் கண்களைத் திறந்தார். அவன் தூதனைக் கண்டு முகம்குப்புற விழுந்து பணிந்தான். தூதன் பிலேயாமிடம் "உன்வழிகள் எனக்கு மாறுபாடாயிருக்கிறதினால்,உனக்கு எதிராக வந்தேன்". இந்தக்கட்டத்தில் பிலேயாம் திரும்பி போயிருக்க வேண்டும். அவன் போகவில்லை. பொன்னும்,வெள்ளியும் அவனை இழுத்தது. தூதன் அவனிடம் "நான் சொல்லும் வார்த்தைகளை மாத்திரம் நீ சொல்லக்கடவாய்" என்ற நிபந்தனையை ஞாபகப்படுத்தினார். ஆயினும் அவன் பிரபுக்களோடு சென்றான்.
பிலேயாம் வருவதை அறிந்த பாலாக், அவனுக்கு எதிர்கொண்டு போய் வரவேற்று, "ஏற்ற பிரகாரமாய் உம்மை நான் கனம் பண்ண மாட்டேனோ?" என்றான். அப்பொழுது பிலேயாம் அலுத்துக் கொண்டு "இதோ, நான் உம்மிடத்துக்கு வந்தேன், ஆனாலும் ஏதாகிலும் சொல்ல என்னால் ஆகுமோ? தேவன் எனக்கு வாயிலே அளிக்கும் வார்த்தைகளையே சொல்லுவேன்" என்றான். அவனுக்கு தன்னால் சபிக்கமுடியாது, எனவே "வெள்ளியும், பொன்னும் கிடைக்காது" என்ற சோர்புவந்து விட்டது.
மறுநாள் காலையில் பாலாக், பிலேயாமைக் கூட்டிக் கொண்டு பாகால் தேவர்களின் மேட்டில் ஏறப்பண்ணி, அங்கிருந்து இஸ்ரவேல் மக்களை சபிக்க சொன்னான். அங்கு 7 பலிபீடங்களும் அதில் 7 காளைகளையும் பலியிட்டார்கள். சுவிஷேசகனுடைய பாதங்கள் மலைகளின் மேல் எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது' என்று கொடுக்கப்பட்டுள்ளது (ஏசா. 52:7) .ஆனால் தேவனுடைய தீர்க்கத்தரிசி பாகால் மேட்டில் நிற்கிறான். தேவன் பிலேயாமுக்கு வார்த்தைகளைக் கொடுத்தார். "தேவன் சபிக்காதவனை நான் சபிப்பதெப்படி? கர்த்தர் வெறுக்காதவனை நான் வெறுப்பதெப்படி? அந்த ஜனங்கள் ஜாதிகளோடே கலவாமல் தனியே இருப்பார்கள்" என்றான். மேலும் "யாக்கோபின் தூளை எண்ணத்தக்கவன் யார்? நீதிமான் மரிப்பதுபோல் நான் மரிப்பேனாக, என் முடிவு அவன் முடிவுபோல் இருப்பதாக என்றான்." ( எண். 23:7-10). "நீதிமானின் மரணம்" தனக்கு வராது என்ற எண்ணம் வந்துவிட்டது. தேவன் அவனை சபிக்க விடவில்லை.
இஸ்ரவேல் மக்களை சபிக்காததைக் கண்ட பாலாக் கோபப்பட்டு, பிலேயாமை பிஸ்காவின் கொடு முடிக்குக் கொண்டுபோய்,7 பலிபீடங்களையும் கட்டி, 7 காளைகளையும் பலியிட்டான். பிலேயாம் அங்கிருந்து இஸ்ரவேல் கூடாரங்களைப் பார்த்து, "பொய் சொல்ல தேவன் மனிதன் அல்ல, அவர் ஆசீர்வதிக்கிறார், அதைத் திருப்பக்கூடாது. இஸ்ரவேலில் தேவன் குற்றம் பார்ப்பதில்லை. காண்டாமிருகத்துக்கு ஒத்த பெலன் உண்டு" என்றான். மேலும் "யாக்கோபுக்கு விரோதமான மந்திரவாதமும் இல்லை, இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமான குறிசொல்லுதலும் இல்லை" என்று தான் வந்ததின் நோக்கத்தைச் சொல்லிவிட்டான். (எண். 23:19-23). "இஸ்ரவேல் துஷ்ட சிங்கம்போல எழும்பும், பால சிங்கம்போல நிமிர்ந்து நிற்கும், அது தான் பிடித்த இரையைப் பட்சித்து, வெட்டுண்டவர்களின் இரத்தத்தைக் குடிக்குமட்டும் படுத்துக் கொள்வதில்லை" என்றான். (எண். 23:24). அந்த இரை மோவாப். அப்பொழுது பாலாக் கோபப்பட்டு, "சபிக்கவும் வேண்டாம், ஆசீரவதிக்கவும் வேண்டாம்" என்றான்.
மூன்றாம் முறையாக பாலாக், பிலேயாமை அவர்களது குலதெய்வம் இருக்கும் பேயேரின் கொடுமுடிக்கு அழைத்து சென்றான். அப்படியாவது பிலேயாம் சபிப்பான் என்று பார்த்தான். பிலேயாம் 'பரிசுத்த ஆவியால் நிரப்பப்பட்டு' கண் திறக்கப்பட்டு, இஸ்ரவேலரது கூடாரங்களைப் பார்த்து "யாக்கோபே உன் கூடாரங்களும், இஸ்ரவேலே, உன் வாசஸ்தலங்களும் எவ்வளவு அழகானவைகள்" என்று இஸ்ரவேலை புகழ்தான். "அவர்கள் அரசன் ஆகாகைப் பார்க்கிலும் உயர்ந்தவன், சிங்கம் போல் மடங்கி படுத்திருக்கிறான். பாலாக்கை எச்சரிக்கும் விதமாக "இஸ்ரவேலை ஆசீர்வதிக்கிறவன் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன், சபிக்கிறவன் சபிக்கப்பட்டவன்" என்றான் (எண். 24:9). அப்பொழுது பாலாக் கையோடே கைதட்டி அழைத்து, அவனை நிறுத்தச் சொன்னான். நீ கனமடையாதபடிக்கு கர்த்தர் தடுத்தார். உன்னை கனப்படுத்த முடியாது ( வெகுமதி இல்லை). சபிக்க அழைத்தேன், நீ ஆசீர்வதிக்கிறாய்.
உடனே பிலேயாமுக்கு வீடு நிறைய பொன்னும் வெள்ளியும் ஞாபகம் வந்து விட்டது. 'இவைகளைக் கொடுத்தாலும் கர்த்தர் சொல்ல சொன்னதையே சொல்வேன் என்று சொல்லவில்லையா என்றான். "பின்பு பிலேயாம் எழுந்து புறப்பட்டு, தன் இடத்துக்குத் திரும்பினான், பாலாக்கும் தன் வழியே போனான்" (எண். 24:25).
பிலேயாம் தன் சொந்த ஊருக்குப் போய்விட்டான். அவனுக்கு பாலாக்கிடமிருந்து கூலி -வீடு நிறைய "பொன் வெள்ளி" கிடைக்காதவனாய் தன் ஊருக்குச் சென்றான். இதுவரை பிலேயாம் தட்டு தடுமாறி, வேண்டா வெறுப்போடு தேவனுக்குக் கீழ்படிந்தான்.
அடுத்த அதிகாரம் இவ்வாறு ஆரம்பிக்கிறது. "இஸ்ரவேல் சித்தீமிலே தங்கியிருக்கையில், ஜனங்கள் மோவாபின் குமாரத்திகளோடே வேசித்தனம் பண்ணத்தொடங்கினார்கள். அவர்கள் தங்கள் தேவர்களுக்கு இட்ட பலிகளை விருந்துண்ணும்படி ஜனங்களை அழைத்தார்கள், ஜனங்கள் போய்ப் புசித்து, அவர்கள் தேவர்களைப் பணிந்து கொண்டார்கள்." (எண். 25:1,2).
2. பாகால் - அன்னிய தெய்வத்தோடு. இஸ்ரவேல் மக்கள் அந்நிய ஜாதிமக்களோடு கலந்து அந்நிய தெய்வத்தை வழிபட்டார்கள்.
பிலேயாம் "அந்த ஜனங்கள் ஜாதிகளோடே கலவாமல் தனியே வாசமாயிருப்பார்கள்" என முதல் முதல் சொன்ன தீர்க்கத்தரிசனத்தை மீறிவிட்டார்கள்.
மோசே அப்பொழுது, "பாகால் பேயோரைப் பற்றிக்கொண்ட மனிதரை தூக்கிப் போடுங்கள்" என்றான் (எண். 25:5). இந்தத் தீர்ப்பின் நிமித்தம் மக்கள் அழுது கொண்டு ஆசரிப்புக் கூடாரத்துக்கு முன் நிற்கையில் "அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாக இஸ்ரவேல் புத்திரரில் ஒருவன் ஒரு மீதியானிய ஸ்திரீயைத் தன் சகோதரரிடத்திலே அழைத்துக்கொண்டு வந்தான்". (எண். 25:6). இதைப் பார்த்த ஆரோனின் மகன் பினெகாஸ் 'ஒரு ஈட்டியை எடுத்துச் சென்று இருவரும் விபச்சாரம் செய்யும் கூடாரத்தில் இருவரையும் சேர்த்து குத்திக்கொன்றான்'. அப்பொழுது வாதை நின்றது. இந்த வாதையினால் 24000 பேர் செத்தார்கள். (எண். 25:7-9)
இப்படி இஸ்ரவேலர் விழுவதற்கு யார் ஆலோசனை கொடுத்தது. வெளி. 2: 14-ல் இயேசு சொல்லுகிறார் "விக்கிரகங்களுக்குப் படைத்தவைகளைப் புசிப்பதற்கும் வேசித்தனம்பண்ணுவதற்கும் ஏதுவான இடறலை இஸ்ரவேல் புத்திரர் முன்பாகப் போடும்படி பாலாக் என்பவனுக்குப் போதனைசெய்த பிலேயாமுடைய போதகத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்கள் உன்னிடத்திலுண்டு. "பணம் பிலேயாமை மயக்கியதால் ஊருக்கு போனவன் ரகசியமாக திரும்பி வந்தான்." பேயோரின் குமாரனாகிய பிலேயாமின் …..அநீதத்தின் கூலியைவிரும்பி," (2 பேது. 2:15). "கூலிக்காக பிலேயாம் விரைந்து ஓடி வந்தான்." (யூதா 1:11). தன் ஊருக்குப் போனவன் ரகசியமாகத் திரும்ப மோவாப்தேசம் வந்தவன் பணத்துக்காக இந்த ஆலோசனைகளை கொடுத்தான்.
சில நாட்களுக்குப் பிறகு இஸ்ரவேல் மக்கள் மோவாப், மீதியானோரோடு யுத்தம் பண்ணி, அவர்களின் 5 அரசர்களையும் கொல்லும்போது " பேயேரின் குமாரனாகிய பிலேயாமையும் பட்டயத்தினாலே கொன்றுபோட்டார்கள்" (எண். 31:8). யோசுவா 13:22-ல் "குறி சொல்லுகிறவனாகிய பாலாம்" என்று இருக்கிறது. (பிலேயாம்- பாலாம் இரண்டும் ஒரே பெயர்தான்).
கர்த்தருடைய தீர்க்கத்தரிசி பணத்துக்காக குறி சொல்லுகிறவனாக மாறி இஸ்ரவேல் மக்களால் வெட்டி கொலை செய்யப்பட்டான். பிலேயாமின் வழி, மரணத்துக்கான வழி.
Comments
Post a Comment